صنعت فولاد ایران سال‌هاست با یک مسئله ساختاری مواجه است؛ ظرفیت‌های تولید در بخش‌های مختلف زنجیره فولاد همیشه متوازن و هم‌زمان توسعه نیافته‌اند. نتیجه آن، ایجاد گلوگاه‌هایی است که در یک مقطع کمبود آهن اسفنجی و در مقطعی دیگر کمبود شمش و مواد اولیه واحدهای نورد را رقم می‌زند.

مجتمع فولاد میانه در حالی به مراحل تازه‌ای از تکمیل و راه‌اندازی نزدیک می‌شود که همزمان چند گلوگاه مهم فنی، اجرایی و زیرساختی را پشت سر گذاشته است؛ از راه‌اندازی دو جرثقیل حیاتی دهانه ماشین ریخته‌گری بدون حضور کارشناسان خارجی و اتکا به توان متخصصان ایرانی تا تعریف سرمایه‌گذاری ۲۵۰۰ میلیارد تومانی برای تکمیل شبکه جمع‌آوری و تصفیه پساب شهر میانه. مجموعه این اقدامات، تصویری از یک پروژه صنعتی در حال عبور از محدودیت‌های فنی و مالی و حرکت به سمت تکمیل ظرفیت تولید و تأمین پایدار زیرساخت‌های مورد نیاز ارائه می‌کند.